این کتاب گویا متشکل از ۱۰ داستان کوتاه با محوریت شهید عالیمقام سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی پیرامون حوادث جنگ تحمیلی تا رویارویی با داعش می باشد.

داستان های آخرین پرواز، آن ۳۰۰نفر، اقدام سریع، قدم های محکم روی خاک فاو و پیروزی بزرگ را در فصل اول؛ روحیه، سردار سامرا، شب های روشن، تخت گاز روی خاک ریز و زورخانه عطایی در فصل دوم برای شما مخاطبین ارجمند تهیه و ارایه شده است.

اواخر سال ۶۰ وقتی محسن رضایی حکم فرماندهی تیپ ثارالله را به قاسم سلیمانی ۲۳ ساله داد خیلی ها مخالفت کردند . هیچ کس فکر نمیکرد نبوغ این جوان شجاع سالها بعد او را به مقام قوی ترین مامور مخفی از نگاه CIA برساند . کتاب هجوم به تهاجم ، جلد اول مجموعه روزی روزگاری و به تالیف عباس میرزایی ست و خاطرات حاج قاسم در قالب مصاحبه است . این مجموعه میخواهد نشان دهد وی نیروهای تحت امرش را چگونه در سخت ترین شرایط سالهای آغازین جنگ هدایت کرد و چگونه یک تیپ درجه دو را به یک لشکر خط شکن تبدیل کرد . این کتاب میخواهد راز مرید بودن سربازان حاج قاسم را پس از سی سال بگوید پرچه شخصیت این شهید والامقام طی سالیان آشکار خواهد شد . مراحل تحقیق ، مصاحبه و تدوین این مجموعه ۱۲ سال طول کشید . این مجموعه بزرگ در طراحی نهایی ، ۱۶ عنوان کتاب را در برگرفت که هریک روایت فرماندگی ایشان در یک دوره زمانی خاص را روایت می کند .

 

بخشی از کتاب :

 

” به تیپ ثارالله ماموریت داده بودند در منطقه دشت عباس حمله کند .

 

قاسم سلیمانی : اهدافی که به ما واگذار شده بود ، دو هدف بود . یکی ارتفاعات کمرسرخ ، امامزاده عباس و حد فاصل این دو و دیگری تصرف ارتفاعات ۲۰۲ و تنگه ابوغریب بود . در شناسایی ، ما سه مانع اصلی داشتیم : یکی بعد مسافت بود .از محل استقرار نیروها با خط اول خودی ۱۴ کیلومتر و از خط اول خودمان تا ارتفاع ۲۰۲ ، یک فاصله یزیادی داشتیم ؛ دوم فصل طغیان رودخانه ی چی خواب بود و مانع سوم جاده یآسفالته که محل تردد عراقی ها روی همین جاده ی آسفالته بود . ما باید از این جاده آسفالته عبور می کردیم و به ارتفاع ۲۰۲ می رسیدیم . عمده شناسایی ما در روز انجام می گرفت .

 

*کتاب هجوم به تهاجم با موضوع خاطرات سردار شهید قاسم سلیمانی و نام جلد اول مجموعه روزی روزگاری ، قاسم سلیمانی ست . عباس میرزایی در مصاحبه ای با سردار خاطرات ایشان را طی زمانی بهمن ۶۰ تا اردیبهشت ۶۱ نقل و تنظیم نموده است . این کتاب خاطراتی پر از ناگفته های سالهای آغازین جنگ می باشد و که توسط انتشارات یا زهرا به چاپ رسیده است .

۱ – «سردار دل‌ها»: «سید مرتضی» جوان مدافع حرم به تازگی به جبهه‌های سوریه اعزام شده است. وی در گوشه‌ای از میدان نبرد به عشق دیدار «سردار حاج قاسم سلیمانی» کتاب زندگینامه او را مطالعه می‌کند.

 

۲- «علمدار»: یک گروهک تروریستی و تکفیری در مرز ایران با مقاومت نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مواجه شده و منهدم می‌شود. اما یکی از تکفیری‌ها که مجروح شده است و در بیمارستان تحت مداوا قرار دارد، نقشه عملیات ترور فرمانده سپاه قدس «سردار حاج قاسم سلیمانی» را فاش می‌کند.

 

۳- «قهرمان البوکمال»: سربازان مدافع حرم در حال جنگ با داعش برای آزادسازی شهر «البوکمال» هستند که در توطئه نیروهای آمریکایی برای رویارویی با مردم سوریه گرفتار می‌شوند.

 

۴- «مثل صاعقه»: «حاج قاسم سلیمانی» برای مشاوره و طراحی عملیات نظامی در راستای آزادسازی شهر «حلب» به «دمشق» آمده است.

خدایا، به آن تپش قلب‌ها قسمَت می‌دهیم! خدایا، به آن ردّ پاها قسمت می‌دهیم! خدایا، به آن نمازهایی که در کنار این نهرها خوانده شد! خدایا، به آن جوان‌های عاشقی که توی این سنگرها و کنار این نهرها شهید شدند! خدایا، به آن جنازه‌هایی که از «اروند» برنگشتند! خدایا، به اضطراب قلب ما و به اشتیاق قلب آنها قسمت می‌دهیم! خدایا، آخرت ما را ختم به شهادت کن! خدایا، به این آبی که بچه‌ها در آن حرکت کردند، قسمت می دهیم! جز شهادت برای ما نخواه….

 

حاج قاسم سلیمانی یکی از این دلاوران است که پابه‌پای دوستان و هم‌رزمان خود در بیشتر اتفاقات مهم جنگ حضور داشت و پس از پایان جنگ، چندین سال در قامت یک سرباز به مقابله با اشرار مرزهای شرقی کشور پرداخت. همین تجربه باعث شد که او از سال ۷۶ به عنوان فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انتخاب شود و عملکردی از خود به جای بگذارد که امروز بعد از ۱۸ سال، تبدیل به یک قهرمان ملی شود؛ قهرمانی که کتاب‌های کمی درباره او نوشته شده و شخصیتش هنوز در میان دوست‌دارانش به عنوان یک چهره جذاب ولی مرموز، باقی مانده است؛ چهره‌ای که علی اکبری مزدآبادی در کتاب «حاج قاسم» به سراغ معرفی آن رفته است.

در قسمت ابتدایی این کتاب یک خودزندگی‌نامه از سردار سلیمانی وجود دارد که به بخشی از فعالیت‌های او در دوران ابتدایی جنگ اشاره می‌کند. اما در بخش‌های دیگر این کتاب بیشتر از سخنرانی‌ها و خاطرات سردار، مرتبط با سه عملیات بزرگ «والفجر ۸»، «کربلای ۴» و «کربلای ۵»، استفاده شده است تا از دل این سخنرانی‌ها، خاطراتی را از وی و دیگر هم‌رزمانش نقل کند و به این وسیله شخصیت او را به مخاطب این کتاب معرفی کند.

وجود بیش از ۸۰ عکس رنگی از مقاطع مختلف زندگی سردار سلیمانی یکی دیگر از ویژگی‌های جالب این کتاب است که تماشای آن برای هر مخاطبی جذاب است. عکس‌هایی از روزهای جوانی سردار و حضور او در جبهه‌های جنگ تا عکس‌هایی از حضور او در کنار مقام معظم رهبری و دیگر فرماندهان شاخص نظامی کشور که همگی با ذوق نویسنده اثر از میان انبوهی از عکس‌ها دست‌چین شده و در کنار هرکدام، خاطره‌ای از ایشان درج شده است.

کتاب «حاج قاسم» هفدهمین اثر از مجموعه کتاب‌های «یاران ناب» است که انتشارات «یا زهرا(س)» روانه بازار نشر کرده است.

 

بخش هایی از این اثر:

 

در روزهای اول ورود به جبهه، دشمن را قادر به انجام هرکاری می‌دانستم، اما در اولین حمله‌ای که انجام دادیم، موفق شدیم نیروهای دشمن را از کنار جاده سوسنگرد تا حمیدیه به عقب برانیم و تلفاتی نیز بر آنها وارد کنیم. این امر باعث شد تصور غلطی که از دشمن در ذهن داشتم، از بین برود…

 

* با تشکر از همراهی و هم‌دلی همکار عزیزمان، سیدعلی میرطالبی پور، دستیار تهیه.

 

*این کتاب را «علی اکبری مزدآبادی» نوشته و به کوشش انتشارات یا زهرا(س) به چاپ رسیده است.

این کتاب با زبانی ساده، بزرگ‌مردی از شیرمردان تاریخ این مرزوبوم را توصیف کرده است. امید که چراغ حضورشان در دلمان، روشنی‌بخش راهمان باشد. جمله‌ی معروف شهید ابراهیم هادی این است: «مشکل کارهای ما این است که برای رضای همه کار می‌کنیم، جز خدا.»

پهلوان بسیجی «ابراهیم هادی» از بنیان‌گذاران گروه چریکی شهید اندرزگو در جبهه‌ی گیلان‌غرب است.

شهید هادی در یکم اردیبهشت سال ۱۳۳۶ دیده به جهان گشود و پس از بیست و هفت سال زندگی پرفرازونشیب، در عملیات والفجر مقدمّاتی در منطقه فکه، در تاریخ بیست و دوم بهمن سال ۶۱، به شهادت رسید. همان‌طور که از خداوند می‌خواست، پیکر پاکش در کربلای فکه گمنام ماند.

با سپاس از انتشارات شهید ابراهیم هادی که این کتاب را برای گویا شدن در اختیار گروه کتاب گویا، ایران صدا قرار دادند.

«بهنام محمدی راد» روز ۱۲ بهمن ۱۳۴۵ در خرمشهر به دنیا آمد. ریزه‌میزه و زرنگ و سرزبان‌دار بود. در روزهای انقلاب، تنهایی به تظاهرات می‌رفت و «مرگ بر شاه» می‌گفت و از کسی هم نمی‌ترسید.

یک‌بار او افشانه‌ی رنگی به دست آورد و فوراً روی یک دیوار نوشت: «یا مرگ یا خمینی، مرگ بر شاه ظالم».

«شاهَ» را هم برعکس نوشت.

پدرش می‌گفت: «بهنام جان به تظاهرات نرو، می‌ترسم گیر سربازهای شاه بیفتی!»

وقتی عراقی‌ها در شهریور سال ۱۳۵۹ به خرمشهر حمله کردند، او همراه عده‌ای از نظامیان و جوانان، در شهر ماند تا خرمشهر به دست دشمن نیفتد. بهنام در آن روزها، بارها به میان نیروهای دشمن رفت، مهمات آنها را برمی‌داشت و به دست نیروهای ایرانی می‌رساند؛ تا اینکه…

 

*کتاب «بهنام، جنگ‌جوی ۱۳ ساله» نوشته‌ی مجید ملامحمدی است. اداره کل حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس البرز (انتشارات حنظله) این کتاب را در سال۱۳۹۷ منتشر کرد.

او دلیل دیرآمدنش را تعریف می کند که چطور مجبور شده با روستاییان علیه نوکران خان بجنگد و سرانجام توسط یکی از آدمهای خان شناسایی شده است. در این میان خانواده «عبدالحسین» برای در امان ماندن از انتقام خان، چاره ای جز ترک شبانه روستای محل اقامتشان و رفتن به شهری ناشناس ندارند…

عبدالحسین برونسی (زاده ۳ شهریور ۱۳۲۱، روستای گلبوی کدکن توابع تربت حیدریه – درگذشت ۲۳ اسفند ۱۳۶۳ عملیات بدر، شرق دجله) یکی از فرماندهان ایران در جنگ ایران و عراق بود.

او پس از چند بار تغییر شغل نهایتا به شغل بنایی روی آورد و تا هنگام پیوستن به سپاه این شغل را ادامه داد. او همچنین از فعالان سیاسی مخالف حکومت پهلوی بود که چند بار توسط ساواک دستگیر و شکنجه شد و نهایتا حکم اعدامش صادر گردید، اما با وقوع انقلاب حکم اجرا نشد.

شهید عبدالحسین برونسی درباره یکی از موارد دستگیری‌اش می‌گوید:

در زندان به قدری جای ما تنگ بود که به نوبت چند نفر می‌خوابیدیم و چند نفر دیگر می‌ایستادیم. ما را شکنجه می‌کردند. دور ما را گرفتند یک مسلسل را به پشتم گذاشتند دیگری را روی سینه‌ام و یکی هم سیلی می‌زد و می‌گفت: پدر سوخته بگو دوستان شما چه کسانی هستند. گفتم: من هیچ دوستی ندارم تک و تنها هستم، یکی از آن‌ها گفت: نگاه کن پدر سوخته را هرچه کتک می‌زنیم رنگش تغییر نمی‌کند. می‌گفتند: تو را می‌کشیم، می‌گفتم: بکشید. به دهانم می‌زدند هر دندانی که می‌افتاد می‌گفتند. پدر سوخته دندانهایش دارد می‌ریزد و کسی را لو نمی‌دهد.

او پس از انقلاب به سپاه پیوست و در آغاز جنگ راهی جبهه شد. عبدالحسین در این دوران مسئولیت‌های مختلفی داشت که آخرین آن فرماندهی «تیپ هجدهم جوادالائمه (ع) » بود که در سال ۱۳۶۳ طی عملیات «بدر» در شرق دجله کشته شد. او ۵ سال همزمان با کار به تحصیل علوم اسلامی نیز می‌پرداخت.

به دلیل رشادت‌ها و گروهانش در جنگ، رسانه‌های عراقی نیر بارها با خشم از او یاد کرده و صدام برای سر او جایزه تعیین کرده بود. «گردان بلال» با فرماندهی وی در جریان عملیات «والفجر ۳» سپاه موفق به تصرف «ارتفاعات کله قندی» و به اسارت گرفتن سرهنگ «جاسم یعقوب» داماد و پسرخاله صدام شد. در وصیت نامه وی آمده‌است:

«آنچه که می‌گویم از صمیم قلب است و با چشم باز این راه را پیموده‌ام و ثابت قدم مانده‌ام ؛ امیدوارم این قدم‌هایی که در راه خدا برداشته‌ام، خداوند آن‌ها را قبول درگاه خودش قرار دهد و ما را از آتش جهنم نجات دهد.

فرزندانم، خوب به قرآن گوش کنید و این کتاب آسمانی را سرمشق زندگی‌تان قرار بدهید. باید از قرآن استمداد کنید و باید از قرآن مدد بگیرید و متوسل به امام زمان باشید. همیشه آیات قرآن را زمزمه کنید تا شیطان به شما رسوخ پنهانی نکند.»

«سید حسین علم‌الهدی» فرزند «سید مرتضی علم‌الهدی» متولد اهواز است. وی از فعالان قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران و فرمانده سپاه هویزه در آغاز جنگ ایران و عراق بود. علم‌الهدی در سن ۲۲ سالگی در «عملیات نصر یا هویزه» به شهادت رسید.

در سال ۱۳۵۴ «حسین علم‌الهدی» و تعدادی از دوستانش به دلیل فعالیت‌های مذهبی توسط ساواک دستگیر و به زندان منتقل می‌شوند. او باوجود شکنجه‌های فراوان پاسخی به سؤالات بازجوهایش نمی‌دهد. او تمام زندگی‌اش را وقف فعالیت‌های انقلابی کرده است. در سال ۱۳۵۶ به مشهد مقدس می‌رود. در این شهر «حجت الاسلام خامنه ای» و «حجت الاسلام هاشمی نژاد» با جذب دانشجویان و طلاب جوان سعی دارند فضای خفقان شهر مشهد را از بین ببرند و حسین با رهنمودهای ایشان حضوری مؤثر در مقابله با جریان‌های انحرافی در دانشگاه‌ها دارد.

بعد از مدتی به اهواز بازگشته و به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد. انقلاب به پیروزی رسیده است. حسین کانون نشر فرهنگ اسلامی را در اهواز راه‌اندازی می‌کند. به نهج‌البلاغه عشق می‌ورزد و درباره «ولایت فقیه» پژوهش‌های زیادی می‌کند. مدتی نمی‌گذرد که عراق تحرکاتی را علیه ایران در خطوط مرزی آغاز می‌کند. او در تلاش است اسناد و مدارکی را که دالّ بر عملکرد بد و هدفمند «تیمسار مدنی» است به مسئولان در تهران و در نهایت به اطلاع امام خمینی (ره) برساند. تانک‌های عراقی به بُستان رسیده‌اند. او بسیاری از جوانان را بسیج کرده و راهی جبهه می‌شود. اوضاع در خوزستان هر روز وخیم‌تر می‌شود. حجت الاسلام خامنه‌ای و «دکتر چمران» به اهواز می‌آیند و برای مقابله با ارتش عراق برنامه‌ریزی می‌کنند …

 

*انسیه شاه حسینی در سال ۱۳۸۹، فیلمی را با نام زیباتر از زندگی به تهیه‌کنندگی سعید سیدزاده و با بازی حامد کمیلی، با موضوع زندگانی حسین علم الهدی را ساخت.

این فیلم به عنوان نماینده سینمای دفاع مقدس در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر حضور یافت.

غلامحسین افشردی (حسن باقری) در روز ۲۵ اسفند سال ۱۳۳۴ شمسی، در خانواده ای دوستدار اهل بیت علیه‌السلام، چشم به جهان گشود. در سال ۱۳۵۴ در رشته دامپروری دانشگاه ارومیه قبول شد. در این زمان در کنار تحقیقات و مطالعات منظمی که در زمینه موضوعات اسلامی داشت، در کلاس‌های مسجد دانشکده، درباره اصول عقاید اسلامی صحبت می کرد. اتکال شهید باقری به خداوند تبارک و تعالی بسیار بالا بود و در سایه این توکل، اطمینان و استقامت عجیب وی به خوبی مشهود بود و در سخت‌ترین شرایط و حساس‌ترین موقعیت ها، ضمن حفظ صبر، آرامش و خون‌سردی، با تدبیر عمل می‌کرد. استعداد و خلاقیت شهید باقری با توجه به کمیِ سن و تجربه وی، بسیار قابل توجه و تحسین‌برانگیز بود. شهید باقری همواره با هوشمندی و ذکاوت خویش شرایط رزمی و عملیاتی را پیش‌بینی و تحلیل می‌کرد و در کنار آن با قدرت بالای فکری، راهکارها و طرح ‌ریزی عملیاتی خود را ارائه می‌داد و بدون هراس از مشکلات، به فعالیت و تلاش در این زمینه می‌پرداخت. هرگز دربرابر دشمن اظهار عجز و ناتوانی نداشت، بلکه همواره به برتری نیروهای خودی بر دشمن با اطمینان صحبت می‌کرد.شجاعت و شهامت شهید باقری بسیار بالا و قابل توجه بود. با توجه به اینکه یک مسئول رده بالای نظامی بود، اما همراه عناصر اطلاعاتی، در شناسایی‌ها شرکت می‌کرد. در صحنه‌های رزم، در خطوط مقدم جبهه و در بعضی از موارد نیز در پشت خط دشمن حضور می‌یافت و حتی در هدایت گروهان‌ها و گردان‌های رزمی مستقیماً وارد عمل می‌شد….*در این کتاب شنونده ی صدای مستند شهید مهدی باکری و شهید حسن باقری و… باشید.