شيخ جعفر مجتهدي
ولادت : 1343 ق . محل ولادت : تبريز .
وفات : 1416 ق . محل دفن : مشهد .
در نوجواني پدرش را از دست داد و تحت تربيت مادر علويه ي خود قرار گرفت . هفده سال بيشتر نداشت که با سري پر شور در صدد آموختن علوم غريبه ي متداول زمان خود بر آمد . هدفش دست يابي به علم کيميا بود . روزي ندايي شنيد که : (( جعفر ! کيميا محبت اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) است . )) پس از اين واقعه رو به عنايت نهاد . دارايي بسياري از پدر به ارث برده بود ، همه را به نيازمندان بخشيد ، هشت سال در مسجد سهله به اعتکاف نشست و هفت سال ديگر نيز مقيم کربلا بود . پس از آمدن به ايران نيز همواره از شهري به شهر ديگر در سفر بود و با عارف عظيم آيت الله کشميري انس و الفت داشت .
آيت الله کشميري مي فرمود : (( اگر کسي از من پرسيد در ايران چه کردي با مباهات مي گويم جعفر آقاي مجتهدي را ديدم . )) در عظمت مقام ايشان همين بس که خود فرمود : (( خداوند مرا آورد تا عرفان را در اين عصر و زمان يک گام جلوتر ببرم ! )) در توسل به اهل بيت ( ع ) آيتي عجيب بود . کرامات و حکايات بسياري از صفاي ضمير و ديده ي باطن بين ايشان نقل است . آقاي مهندس احمد حسيني طباطبايي نقل مي کند : (( يازده ماه از ملاقات من با آقاي مجتهدي در آلمان مي گذشت . يک بار حوالي غروب ايشان را ديدم ، فرمود : " عازم اتريش هستم ، در آنجا کاري دارم . " ماشيني سوار شديم ، پس از طي چند کيلومتر بين راه پياده شديم ، ساعتي گذشت تا به دامنه ي کوه بلندي رسيديم ، برف بسياري باريده بود . ايشان گفت : " بالا برويم ، هر چند سخت است اما تا مولا را داريم غصه اي نداريم . اينجا محل مأموريت ماست ، سه دانشجو زير برف مانده اند و براي رهايي خود از حضرت مسيح کمک خواسته اند . " آن سه دانشجو را به قهوه خانه آورديم . يکي از آن ها گفت : " در عالم رؤيا حضرت مسيح به من فرمود : پسر فاطميا يکي از مأموران خود را به کمک شما مي فرستد . حالا مي بينم اين آقا چقدر شبيه عيسي مسيح است !
" آقاي مجتهدي به او فرمود : " شما سلامتي خود را مديون حضرت مهدي ( عج ) فرزند حضرت فاطمه ( س ) هستيد نه من " . )) لطافت روح بزرگش بارها و بارها از بندگان خدا بلاگرداني مي کرد ؛ شخصي که بيماري لاعلاجي داشت ، شيخ جعفر مجتهدي نيز د امام رضا عليه السلام وساطت کرد تا بيماري به خودش منتقل شود ، آن شخص شفا يافت وشيخ جعفر تا مدت ها به آن بيماري گرفتار بود تا خوب شد . ولي بار آخر حضرت به او فرمود : " اين بار اگر مبتلا شدي تا آخر عمر گرفتاري ! " او پذيرفت و تا آخر عمر شريفش بر صندلي چرخ دار مي نشست .
منبع : افلاكيان خاك نشين ، هيئت تحريريه ي مؤسسه ي فرهنگي مطالعاتي شمس الشموس ، ص 88 ، چاپ چهارم ، انتشارات مؤسسه ي فرهنگي مطالعاتي شمس الشموس .
سلام.. مثلش بقول مدیر سایت نزییده