چندوقتی از ربوده‌شدن ناهید گذشته بود که خبرِ گرداندن دختری در روستاهای کردستان، با دستانی بسته و سری تراشیده، به‌جرم این‌که «این جاسوس خمینی است!» همه‌جا پخش شد. یک روستایی گفته بود: آنها سر دختری را تراشیده بودند و او را در روستا می‌گرداندند. گفته بودند آزادت نمی‌کنیم، مگر اینکه به خمینی توهین کنی!او «ناهید» بود که با شهامت و ایستادگی تحسین‌برانگیز از مقتدای انقلابی خود حمایت کرد و زیر بار حرف زور آنها نرفت. مردم روستا در آن شرایط سخت که جرئت حرف‌زدن نداشتند، به وضعیت شکنجه‌ی وحشیانه‌ی این دختر اعتراض کردند، اما هیچ گوش شنوا و مرد عملی پیدا نشد که ناهید، دختر جوان و انقلابی، را از چنگال ستم آنها رهایی بخشد.از روز ربوده‌شدن او ۱۱ ماه می‌گذشت که … .* در سال ۱۳۹۲ کتاب سمیه کردستان، نوشته‌ی مهدیه شادمانی، با مقدمه‌ای از محمدرضا نقدی (ریاست وقت سازمان بسیج مستضعفین) رونمایی شد.

عباس با شنیدن خبرهای آشفته از جنگ تصمیم می‌گیرد به جبهه برود. جدایی از همسر و چهار فرزند کوچکش بسیار سخت است، اما این را وظیفه‌ی خود می‌داند. او به همراه چند تن از دوستانش به کرمانشاه و از آن‌جا به اهواز می‌روند. بعد از مشکلات فراوان و نبودن ابزار، بالاخره عباس و دوستانش می‌توانند ماشین‌های ازکارافتاده را راه بیاندازند و همه را متعجب کنند. عباس سال ها به این کار ادامه می دهد تا جایی که خودش نیروی لازم را به جبهه اعزام می‌کند؛ نیروهایی که همه در کار تعمیر ماشین ماهر هستند.در این سال‌ها اتفاقات زیادی رخ می‌دهد که یکی از آن ها شهادت حسین، فرزند دوم عباس، است که برای رفتن به جبهه سرازپا نمی‌شناسد. بعد از شهادت حسین، عباس همچنان به کار خود در جبهه ادامه می دهد.بعد از جنگ و رحلت امام، عباس در کار بازسازی صحن و ضریح امام باز هم دوستان قدیمی اش را یاری می کند.زندگی عباسعلی باقری، آن‌چنان که پدرش مرحوم حسن باقری آرزو می‌کرد، از کودکی با کار و تلاش و زحمت قرین می شود، چه در زمان جنگ که مغازه ی صد متریش را در تعمیرگاه روشن یا گاراژ غفوری شماره‌ی ۱ با تعدای کارگر، رها می‌کند و به جبهه می رود و شبانه روز کار می کند، چه امروز که در سرتاسر این زندگی‌نامه، همه جا، سخن از کار و تلاش و امید به خداست.در این کتاب، سخن بعد از کلام خدا با کار آغاز می شود و با کار هم به پایان می رسد. حاصل سخن این مرد کار، حکایت مردانگی ها و شب بیداری‌ها و کار شبانه‌روزی اوست که وقتی می شنوی، باورش برایت دشوار است؛ کارهایی را که او به همراه گروهش به انجام رسانده، لحظه‌ای ذهن را رها نمی‌سازد و از خود می پرسی که مگر ممکن است انسانی تا این حد کار کند؟

حبیب نوجوانی است که می‌خواهد جای خالی داییِ مفقودش را در خانواده پر کند، اما از سوی دیگر سودای دانشگاه و ماجرایی عاشقانه او را پای‌بند زندگی و شهر و خانه و مدرسه کرده است. عزیز خانم (فهیمه) مادری است که فرزندش به جبهه رفته و خبری از او نیست. او که مادربزرگ راوی است بسیار مضطرب و دل‌نگران است و با رنج‌هایی که این مادران متحمل شدند دست به گریبان است.حبیب، راوی رمان، جوانی در آستانه کنکور است که عشقی جوانانه نیز در وجودش پاگرفته و در کنار علاقه حجت (جوان روستایی) به خاله‌ی حبیب (مهناز) نمادی از جریان داشتن زندگی در کنار جنگ و درگیری است. «آواز بلند» را باید رمانی است که تصویری از جریان داشتن زندگی در کشاکش جنگ ارائه می‌کند…«آواز بلند» عنوان چهارمین اثر داستانی علی‌اصغر عزّتی‌پاک است که انتشارات مؤسسه فرهنگی هنری شهرستان ادب آن را چاپ و نشر کرده است.«آواز بلند»، داستان انسان‌هایی است که سرنوشت‌شان به روزهای دفاع مقدس گره خورده است. در داستان این کتاب، مخاطب با یک قهرمان مواجه نیست و شخصیت‌ها به‌نوبت نقش قهرمان روایت را ایفا می‌کنند. این شاخصه موجب می‌شود شخصیت‌ها به یک نسبت در ذهن باقی بمانند. کتاب ۱۵ فصل دارد و هر فصل روایت یک روز از زندگی قهرمانان داستان است.این کتاب با تصویرپردازی‌های دقیق و جذّاب، جزئی‌ترین صحنه‌ها و مکان‌ها را برای مخاطب ترسیم می‌کند و با زبانی شیوا روایتی اجتماعی-‌خانوادگی از دوران دفاع مقدّس را با نثری مناسب برای مخاطب امروزی بیان می‌کند.نخستین کتاب عزتی‌پاک با نام «می‌مانم پشت در» در سال ۱۳۸۵ به عنوان کتاب سال حوزه‌ هنری معرفی شد و دومین کتابش به نام «زود برمی‌گردیم» جایزه‌های «کتاب سال سلام» و «دوسالانه‌ ادبیات کودک و نوجوان ایران» را از آن خود کرد. کتاب سوم این داستان‌نویس نیز با عنوان «باغ کیانوش» در سال ۱۳۹۰ برگزیده «کتاب سال دفاع مقدس»‌ در حوزه رمان نوجوان شد.

«راز نگین سرخ»، کتابی است با موضوع خاطرات شهید «محمود شهبازی»، جانشین فرمانده تیپ ۲۷ محمد رسول الله(ص)، که از قول سردار سرلشکر شهید حاج حسین همدانی به قلم حمید حسام به نگارش درآمده است. این کتاب در سال ۱۳۸۶ اثر برگزیده‌ی کشور در شاخه‌ی مستندنگاری شناخته شد و انتشاراتی چون: فاتحان، صریر، پالیزدار و نشر ۲۷ بعثت، آن را چاپ و منتشر کرده‌اند.در این کتاب می‌شنویم:سرلشکر شهید حاج حسین همدانی: «یک بار محمود شهبازی انگشتری به من هدیه کرد و من خاطره‌ی این انگشتر عقیق را برای حمید حسام تعریف کردم. آقای حسام گفت: سوژه ی بسیار خوبی برای نگارش یک داستان است و آن را دست‌مایه‌ی نوشتن رمان «راز نگین سرخ» کرد و محمود شهبازی ستاره «راز نگین سرخ» شد.»

علی صیاد شیرازی پس از فراغت از تحصیل در شیراز، دوره رنجر و چتربازی را با رتبه عالی گذراند. او در اصفهان دوره تخصصی توپخانه را طی کرد و از سال ۱۳۴۸ به لشکر زرهی تبریز پیوست و خدمت رسمی خود را در نیروی زمینی آغاز کرد. پس از انحلال لشکر تبریز در اسفند ماه سال ۱۳۴۹، به لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه منتقل و در گردان ۳۱۷ توپخانه به عنوان «فرمانده آتشبار» مشغول به خدمت شد.وی در سال ۱۳۵۰ با دختر عموی خود ازدواج کرد و در اوایل سال ۱۳۵۱ با قبولی در آزمون اعزام به خارج دانش آموختگان دانشکده افسری، برای تکمیل تخصص توپخانه به آمریکا اعزام شد.این شهید بزرگوار، دوره سه ماهه تخصص «هواسنجی بالستیک» را در شهر «فورت سیل» ایالت «اوکلاهما» با نمره عالی و احراز رتبه نخست از میان ۲۰ افسر آمریکایی و ایرانی به پایان رساند.صیاد شیرازی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، چندین سال در بخش‌های مختلف ارتش، به ویژه در غرب کشور، به پاسداری از کشور پرداخت و در سازمان‌دهی و فعالیت نیروهای انقلابی در ارتش تلاشی گسترده داشت.وی از ابتدای پیروزی انقلاب تا مهر ماه ۱۳۵۸ در اصفهان بود و در این مدت با همکاری نیروهای نظامی و دوستان انقلابی خود – که بعداً پاسدار شدند – گروه ۳۰ نفره‌ای را تشکیل داده و به حفظ و حراست از پادگان پرداخت. تلاش‌های وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سامان‌دهی ارتش و ساختار نیروهای مسلح متجلّی شد.از مهم‌ترین اقدامات او پس از پیروزی انقلاب اسلامی، می‌توان به تهیه طرح‌های عملیاتی که منجر به شکستن حصر شهرهای سنندج و پادگان‌های مریوان، بانه و سقز شد، اشاره کرد و …

پس از حمله عراق به ایران و تصرف خرمشهر، خانواده‌ی علی از خرمشهر به تهران می‌روند. عبدالله (پدر علی) تصمیم می‌گیرد در تهران با بقیه پس‌اندازی که برایش مانده، مغازه‌ی لوازم یدکی باز کند. اما سرمایه او برای این کار کافی نیست، به ناچار از فردی به نام «وفا» پول نزول می کند.علی در جنگ شهید می‌شود و شهادت او ضربه‌ی سنگینی بر او می زند، علی هم پسر و هم شوهر جیران بوده است، شهادت او دل و دماغ کار را از عبدالله می‌گیرد و سرانجام توان بازپرداخت نزول و بدهی وفا را نداشته و ورشکست می‌شود.در این میان وفا برای گذشتن از پول خود، خواستگار جیران می‌شود. عبدالله هم نگهبان کارخانه‌ای شده که صاحبش فردی به نام «خسرو محمودی» است. عبدالله برای نجات از دست وفا، به محمودی پناه می‌برد. محمودی، پدر پیری دارد که نگهداری از او برایش مشکل است. سرانجام، محمودی از شرایط عبدالله سوءاستفاده کرده و جیران را به عنوان هسمر پدرش به خانه او می برد.سال‌ها می گذرد. حمید که از دوستان صمیمی علی در جبهه بوده، از اسارت آزاد می‌شود. او به علی قول داده که از خانواده اش مراقبت کند. حمید سراغ جیران را می گیرد؛ عبدالله سرش را پایین می‌اندازد و سکوت می کند. حمید پیگیر ماجرا می‌شود. آنها سرانجام داستان زندگی جیران را برای حمید تعریف می‌کنند و او می‌گوید حال که محمودیِ پدر فوت کرده، جیران چرا به خانه برنگشته؟ سرانجام درنهایت ناباوری می‌شنود که جیران هم‌اکنون شوهر دارد…

پرسه در خاک غریبه، حکایت چند رزمنده با روحیات و رفتارهای گوناگون است. دهقان این چند بسیجی را از بین خیل عظیم نیروهای اعزامی به عملیات برگزیده و شرایطشان را از ابتدای حرکت تا انتهای عملیات توصیف می‌کند.بهرام، ابراهیم، عبدالله، پسرک سبزه‌رو، ‌الله‌مراد و جمال شخصیت‌های اصلی داستان محسوب می‌شوند که نویسنده همه جا در کنارشان است و آنچه را تجربه می‌کنند، تعریف می‌کند. این شکل از روایت، هیچ تفاوتی با روایت در خاطره‌نویسی ندارد..سبک داستانی دهقان در این رمان که به گفته خود او نوشتنش دغدغه ۱۰ سال از عمر وی بوده است، به پختگی کامل رسیده است. به این معنی که او در این اثر جذابیت در روایت را در کنار چیره‌دستی مثال زدنی‌اش در خلق موقعیت‌های داستانی و نیز طنز بیانی منحصر به فردی که از دهقان همواره سراغ داریم را چنان در هم آمیخته که مخاطب او در هیچ بخش از خوانش این متن احساس نمی‌کند که یکی از این سه رویکرد بر دیگری توفق پیدا کرده باشد.از سوی دیگر این رمان را می‌توان سرآغازی برای خلق آثار داستانی جدی و هنرمندانه بر پایه حقایق موجود در دفاع مقدس به دور از هر نوع مقدس‌‌مابی ‌و تصویرسازی‌های گنگ و غیر شفاف دانست که چیزی جز ایجاد نوعی تقدس مجازی پیرامون این واقعه در درون خود ندارند.دهقان درباره هدفش از نگارش این اثر می‌گوید: «در این رمان سعی کردم واقعیت جنگ را نشان دهم. ‌‌خیلی‌ها جنگ را اغراق‌آمیز یا کاریکاتوری می‌بینند. واقعیت جنگ درست در میان آتش است. در اینجاست که آدم‌ها ماهیت درونی خود و جوهرشان را نشان می‌دهند. در این جنگ و آتش است که مادری پس از چند روز فرزندش را به زمین می‌گذارد و می‌بیند چند روز است این بچه مرده….»

فرحناز که سال‌ها پیش از منوچهر جدا شده و به انگلیس رفته است، می‌کوشد سهراب را که جوانی ترسوست، برای فرار از خدمت سربازی به ترکیه بفرستد. از این رو سهراب به باختران رفته است تا به صورت قاچاق از مرزهای کوهستانی غرب فرار کند. فرحناز از انگلیس به ترکیه آمده و منتظر سهراب است.ازطرفی طلعت (مادر منوچهر) که اکنون پیرزنی حدوداً ۷۰ ساله است، در غیاب منوچهر و نوه‌اش (سهراب) از مش رمضان باغبان، سراغ جیران، زن اول منوچهر، را می گیرد. جیران ۲۵ سال پیش، با سفر منوچهر به خارج از کشور و درحالی‌که باردار بود، با دسیسه‌‌‌‌ی طلعت، بی‌خانمان می‌شود. منوچهر پس از بازگشت از سفر، با فرحناز (دخترخاله‌اش) ازدواج می‌کند.طلعت که در سال‌های پایانی عمر به شدت از کارش پشیمان است، قصد دارد جیران را بیابد و از او طلب بخشش کند.در سوی دیگر ماجرا، نامۀ مرموزی از ستاد بسیج منطقه هشت تهران به دست منوچهر می رسد. منوچهر و مادرش به ستاد مراجعه می کنند و مسؤل ستاد به آنها می گوید سهراب یکی از اعضای فعال بسیج آن منطقه است که از آغاز جنگ همیشه در جبهه حضور داشته است.منوچهر و مادرش که می‌دانند سهراب حتی از صدای ترقه هم وحشت دارد، از شنیدن این حرف‌ها به شدت تعجب می کنند، ولی کم کم، با توضیح رئیس ستاد، متوجه می شوند سهراب دانشجوی پزشکی است که همراه با مادرش، جیران، که پرستار بیمارستان است، در بیمارستان صحرایی جبهه خدمت می کنند….